Ζωγραφική με κίνηση

Καλή σχολική χρονιά!
Είπα  να κάνω αυτή την ανάρτηση με αυτή τη δραστηριότητα που είχε ενδιαφέρον και συνδύαζε πολλούς και διαφορετικούς στόχους: τοποθέτηση του σώματος στο χώρο, συντονισμό της κίνησης με βάση το ακουστικό ερέθισμα, συνεργασία, ο κύκλος, το χρώμα κλπ.

Κολλήσαμε στο πάτωμα ένα στρογγυλό χαρτί και τοποθετήσαμε γύρω δοχεία με χρώματα. Τα παιδιά άκουγαν το ταμπουρίνο και κινούνταν κυκλικά. Όταν ο ήχος σταματούσε, έπρεπε να σταματήσουν, να πιάσουν το πινέλο που ήταν μπροστά τους και να σχεδιάσουν μέχρι να ξανακούσουν το ταμπουρίνο να παίζει. Ταυτόχρονα έπρεπε  να προσέχουν να μην καλύψουν τα σχέδια  των προηγούμενων παιδιών.
Τιρ: Ενώ τα παιδιά κινούνταν αλλάζαμε θέση στα χρώματα.

Η γωνιά των αισθήσεων, των πειραματισμών και των ανακαλύψεων έγινε Χριστουγεννιάτικη

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και η γωνιά των πειραματισμών έπρεπε να βάλει κι αυτή τα γιορτινά της.

Βάλαμε, λοιπόν, χοντρό αλάτι ως κύριο υλικό στο οποίο προσθέσαμε διάφορα καλούδια:

• ξηρούς καρπούς σε φυσικό χρώμα ή βαμμένους ασημένιους και χρυσούς, 
• διάφορα μικρά στολιδάκια, 
• ζυμαρικά βαμμένα ασημένια ή χρυσά, κάποια καπάκια (κυρίως κάτι χρυσά), 
• γυαλιστερά πομ-πον, 
• μπάλες από βαμβάκι,
• διάφορες φιγούρες κομμένες με κόφτη (αγγελάκια, δέντρο, τάρανδος, κα), 
• κουδουνάκια,
• αποξηραμένες φέτες πορτοκαλιού, 
• ξύλα κανέλας, 
• γαρίφαλα και συσκευασίες βανίλιας για το χριστουγεννιάτικο άρωμα 
• ό,τι τέλος πάντων γυαλίζει ή Χριστούγεννα θυμίζει...

Επίσης, υπήρχαν διαθέσιμα διάφορα δοχεία πιάτα και ποτήρια, κουταλάκια, μικρά κουτιά και σπιρτόκουτα, καλαμάκια, χωνιά κλπ.

Η ανταπόκριση ήταν φυσικά τεράααστια.
Και το παιχνίδι είχε καθώς περνούσαν οι ημέρες διαφορετικές προεκτάσεις.


Αρχικά είχε περισσότερο το χαρακτήρα της ανακάλυψης.
-Α εγώ βρήκα ένα...





Τα παιδιά χρησιμοποίησαν πολύ τα δοχεία γεμίζοντας και αδειάζοντας τα, κρύβοντας κάποιο "θησαυρό" και σκεπάζοντάς τον με αλάτι, έφτιαχναν δωράκια ή εκπλήξεις βάζοντας διάφορα πραγματάκια στα κουτιά.                                                                              

Έφτιαξαν "μυστικά" μέσα στα σπιρτόκουτα.












Συγκέντρωσαν τα ίδια πραγματάκια κι έκαναν ο καθένας τη δική του "συλλογή" κλπ. κλπ.

Σχέδια ή μήπως γλυπτά με καπάκια

Όπως πολλοί από εσάς, συλλέγουμε πλαστικά καπάκια από μπουκάλια και άλλες συσκευασίες που χρησιμοποιούμε ποικιλοτρόπως.

Σε αυτή τη δραστηριότητα τα παιδιά είχαν στη διάθεσή τους ένα χρωματιστό χαρτί και ... πολλά καπάκια για να εκφραστούν ελεύθερα.

Τα έβαλαν με τυχαίο τρόπο ή με σύστημα, είχαν ποικιλία ή διάλεγαν συγκεκριμένα μεγέθη ή χρώματα, περιέγραψαν τις κατασκευές τους δίνοντας τους όνομα ή έφτιαξαν μια ιστορία.

Με αυτά τα απλά υλικά τα παιδιά ασχολήθηκαν για πολύ ώρα, δείχνοντας μεγάλη συγκέντρωση και επιμέλεια, έκαναν διάφορες δοκιμές, συγκρίσεις, παρατηρήσεις, συζήτησαν και συνεργάστηκαν.

Εικόνα 1

Εικόνα 2

Καλαμπόκια και ποπ κορν

Όλα ξεκίνησαν από μία ερώτηση.
Στο τραπέζι με τους θησαυρούς της φύσης είχαμε κάποιες μέρες μερικά καλαμπόκια ξερά από σπιτικό κήπο. Ένα πρωί, την ώρα ακόμα της υποδοχής των παιδιών κι ενώ κάποιοι περιεργάζονταν τους θησαυρούς, ο Λευτέρης ρώτησε:
- Αυτά τα καλαμπόκια τρώγονται;
Και τι χαρές μεγάλες όταν συνειδητοποίησαν όλοι ότι αυτά ακριβώς τα ξερά καλαμπόκια είναι αυτά που μας δίνουν τα ποπ κορν.

Η απόφαση ήταν άμεση και ομόφωνη- θα φτιάχναμε ποπ κορν.

Πρώτα, λοιπόν, τα καθαρίσαμε -και τι ωραία άσκηση για τη λεπτή κινητικότητα....
Ήταν μια διαδικασία που ήθελε τα "κόλπα" της και τα παιδιά δοκίμασαν διάφορες τεχνικές έχοντας άριστη συνεργασία και εποικοδομητικό διάλογο.

Ξεκίνησαν προσπαθώντας να τα βγάλουν ένα ένα, αλλά κάποια ήταν αρκετά σκληρά και ιδιαίτερα τα μικρά.

Ξεκινώντας από τα έξω η δουλειά ήταν ευκολότερη.
Ώσπου, η ανακάλυψη: πιάνοντας τα μέσα στη χούφτα και στρίβοντας τα χέρια ξεκόλλαγαν πολλά!!! Κρακ κρακ κρακ έπεφταν τα σποράκια στα πιάτα, γεμίζοντας τους όλους χαμόγελα.

Μερικοί δοκίμασαν το κόλπο και ενθουσιάστηκαν, ενώ άλλους δεν τους βόλεψε τελικά. Άσε ένα- ένα καλύτερα....

Άλλοι δοκίμασαν όλες τις μεθόδους, δοκιμάζοντας τι πετυχαίνει κάθε φορά καλύτερα.
Σιγά σιγά τους μαζέψαμε τους καρπούς.

• Οι ανάγλυφες κυψελωτές τρυπούλες που άφησαν τα σποράκια βγαίνοντας από το καλαμπόκι δεν έμειναν απαρατήρητες. 

Και δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να βάλουμε λίγη κίτρινη μπογιά και να πειραματιστούμε με τα αποτυπώματα που άφηναν στο χαρτί.

Μικροί κηπουροί εν δράσει...

Δύο και πλέον εβδομάδες έχουν περάσει και το ενδιαφέρον μας για την κηπουρική καλά κρατεί και οι κηπουρικές δράσεις έχουν πρωταγωνιστικό ρόλο στο πρόγραμμα μας.
Κι επειδή ως συνήθως χάνομαι και θα έρθουν τα χριστούγεννα μέχρι την επόμενη ανάρτηση, θα αφήσω τις εικόνες να δώσουν μια μικρή -τολμώ να πω- εικόνα των κηπευτικών μας εργασιών:

Το όργωμα

Έπρεπε να σκαλίσουμε το χώμα και να αφαιρέσουμε τις ρίζες παλιότερων χόρτων και τις πέτρες που θα εμπόδιζαν τα φυτά να αναπτυχθούν. Τις πέτρες τις συγκεντρώσαμε σε 2 μεγάλες γλάστρες. Κρατήσαμε όμως το μωβ λουλούδι που μας είπε η κ. Ελένη ότι λέγεται Μέλισσα, γιατί πηγαίνουν σ'αυτό οι μέλισσες.

Την ώρα της συζήτησης στον κύκλο μελετήσαμε όλοι μαζί κάποια βιβλία γνώσεων (που υπήρχαν από μέρες ελεύθερα στη βιβλιοθήκη) αναζητώντας πληροφορίες για τους σπόρους και τους βολβούς, τους τρόπους φυτέματος, την περιποίηση των φυτών, την πορεία ανάπτυξής τους.

Μετά παίξαμε βάζοντας στη σειρά κάρτες με την εξέλιξη του φυτού:

Το φύτεμα

Είδαμε, λοιπόν, διαφορετικούς σπόρους και βολβούς και αποφασίσαμε να πειραματιστούμε δοκιμάζοντας διαφορετικούς τρόπους φυτέματος.

Στον εξωτερικό χώρο προσθέσαμε φρέσκο χώμα και φυτέψαμε σπανάκι.

Με τις πέτρες που κρατήσαμε οριοθετήσαμε το χώρο του μποστανιού και βάλαμε και μια ταμπέλα για να ξέρουμε τί φυτέψαμε εκεί.

Μετά το σκάψιμο λίγη ισορροπία...

Δυό μέρες αργότερα άρχισαν να βγαίνουν ήδη οι πρώτες πρασινάδες...


Το θερμοκήπιο

• Σε πλαστικά κεσεδάκια φυτέψαμε σε χώμα καρότα, άνιθο και βολβούς.

Γαντόκουκλα τύπου muppet με κάλτσα

Λόγω τεχνικών προβλημάτων απουσίασα λίγο, αλλά επιστρέφω μ' αυτές τις αστείες και εύκολες στο παίξιμο γαντόκουκλες.

Για την κατασκευή  τους χρησιμοποιήσαμε παλιές κάλτσες, ματάκια, μαλλί πλεξίματος, χάρτινα κυκλάκια, διάφορες πούλιες, κομμάτια τσόχας για τη γλώσσα (αλλά και όπου ήθελαν τα παιδιά).
Αυτό που τις έκανε λίγο διαφορετικές από τις απλές γαντόκουκλες με κάλτσα ήταν ένα κομμάτι χοντρό χαρτόνι από κούτα.

Φτιάξαμε ένα χαρτόνι όπως αυτό στη φωτογραφία, του κάναμε μια τσάκιση στη μέση και το τοποθετήσαμε στον πάτο της κάλτσας.
Έτσι, φορώντας το ανάμεσα στα δάχτυλα είχαμε ένα κινούμενο στόμα τύπου muppet που     έκανε τις κούκλες μας πολύ ζωντανές κι εκφραστικές.