Το δικό μας σπιτικό χιόνι

Χαρούμενη και Δημιουργική Χρονιά σε όλους!!!

Τι ωραία να επιστρέφεις στη δουλειά μετά τις διακοπές κι έξω από τα παράθυρα να πέφτει χιόνι. Δεν κατάφερε να το "στρώσει" βέβαια, αλλά η εικόνα ήταν μαγική...
Και για να μη μείνουμε παραπονεμένοι φτιάξαμε το δικό μας χιόνι με τη συνταγή που πήραμε από εδώ: http://happyhooligans.ca/frozen-clean-mud/
Για να γίνει αρκετό κάναμε διπλή δόση.

Τα υλικά απλά:

• 1 ρολό χαρτί υγείας, 
• 1 πλάκα σαπούνι, 
• ένας τρίφτης, 
• χλιαρό νερό και 
• λίγη ασημόσκονη (προαιρετικά)

Η διαδικασία πολύ διασκεδαστική:

• Πρώτα ξεδιπλώσαμε το χαρτί υγείας πετώντας το ο ένας στον άλλο, πετώντας το ψηλά ή αφήνοντάς το να κυλήσει στο πάτωμα και το σκίσαμε σε κομματάκια μέσα σε μια μεγάλη λεκάνη.
• Τρίψαμε το σαπούνι στον τρίφτη. 
  
• Ανακατέψαμε ζυμώνοντας τα δύο υλικά με χλιαρό νερό, ώσπου έγινε ένα βελούδινο ομοιόμορφο μείγμα.
• Στο τέλος ρίξαμε και λίγη ασημόσκονη 

Το αποτέλεσμα είναι τέλειο!!!!

Έχει μια υφήηηηηηηηηηηηη....................... Τόοοοοοοοοοσο απαλό...

Πραγματικά θέλεις να παίξεις...

Εννοείται τα παιδιά το λάτρεψαν....

Αρχικά το περιεργάστηκαν με τα χέρια και στη συνέχεια προσθέσαμε κουπατ χιονονιφάδα, κάποια καπάκια και μικρά δοχεία.

Το παίξαμε για 2 ημέρες γιατί μετά η υφή του χάλασε- σκλήρυνε και τριβόταν.

Άρεσε πολύ σε παιδιά και γονείς και πολλοί το έφτιαξαν και στο σπίτι...

Θα το επαναλάβω σίγουρα καθώς και αυτή τη συνταγή:

http://www.growingajeweledrose.com//2013/01/erupting-snow-recipe.html 

Η γωνιά των αισθήσεων, των πειραματισμών και των ανακαλύψεων έγινε Χριστουγεννιάτικη

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και η γωνιά των πειραματισμών έπρεπε να βάλει κι αυτή τα γιορτινά της.

Βάλαμε, λοιπόν, χοντρό αλάτι ως κύριο υλικό στο οποίο προσθέσαμε διάφορα καλούδια:

• ξηρούς καρπούς σε φυσικό χρώμα ή βαμμένους ασημένιους και χρυσούς, 
• διάφορα μικρά στολιδάκια, 
• ζυμαρικά βαμμένα ασημένια ή χρυσά, κάποια καπάκια (κυρίως κάτι χρυσά), 
• γυαλιστερά πομ-πον, 
• μπάλες από βαμβάκι,
• διάφορες φιγούρες κομμένες με κόφτη (αγγελάκια, δέντρο, τάρανδος, κα), 
• κουδουνάκια,
• αποξηραμένες φέτες πορτοκαλιού, 
• ξύλα κανέλας, 
• γαρίφαλα και συσκευασίες βανίλιας για το χριστουγεννιάτικο άρωμα 
• ό,τι τέλος πάντων γυαλίζει ή Χριστούγεννα θυμίζει...

Επίσης, υπήρχαν διαθέσιμα διάφορα δοχεία πιάτα και ποτήρια, κουταλάκια, μικρά κουτιά και σπιρτόκουτα, καλαμάκια, χωνιά κλπ.

Η ανταπόκριση ήταν φυσικά τεράααστια.
Και το παιχνίδι είχε καθώς περνούσαν οι ημέρες διαφορετικές προεκτάσεις.


Αρχικά είχε περισσότερο το χαρακτήρα της ανακάλυψης.
-Α εγώ βρήκα ένα...





Τα παιδιά χρησιμοποίησαν πολύ τα δοχεία γεμίζοντας και αδειάζοντας τα, κρύβοντας κάποιο "θησαυρό" και σκεπάζοντάς τον με αλάτι, έφτιαχναν δωράκια ή εκπλήξεις βάζοντας διάφορα πραγματάκια στα κουτιά.                                                                              

Έφτιαξαν "μυστικά" μέσα στα σπιρτόκουτα.












Συγκέντρωσαν τα ίδια πραγματάκια κι έκαναν ο καθένας τη δική του "συλλογή" κλπ. κλπ.

Το δέντρο της τάξης μας με ζωγραφική και κολλάζ

Μετά την ανταπόκριση των παιδιών στη δραστηριότητα με το ουράνιο τόξο και τον Έλμερ σκεφτήκαμε να "στολίσουμε" στην τάξη μας ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο με την ίδια τεχνική.

Στερεώσαμε, λοιπόν, στον τοίχο ένα δέντρο από χαρτί του μέτρου που τα παιδιά έβαψαν με τέμπερες και μετά στόλισαν με ατλακόλ και γυαλιστερά χαρτιά που έσκιζαν και τσαλάκωναν σε μπαλίτσες, διάφορα χαρτάκια, καπάκια, καλαμάκια, μαλλιά πλεξίματος κλπ.

Το ουράνιο τόξο και τα χρώματα

Αυτό είναι το τελικό προϊόν του παιχνιδιού μας με τα χρώματα και το ουράνιο τόξο.

Αρχικά είχαμε συζητήσει,
τραγουδήσει: η βροχή τικι- τικι στάζει, βρέχει βρέχει και χιονίζει, κλπ και
δραματοποιήσει: πώς μαζεύονται τα σύννεφα, ψιχαλίζει και βρέχει δυνατά, τρέχουμε με την ομπρέλα, αλλά παρόλα αυτά γινόμαστε μούσκεμα και αλλάζουμε τα ρούχα μας κλπ. τη βροχή
και καταλήξαμε στο ουράνιο τόξο που βγαίνει μετά τη βροχή μαζί με τα σαλιγκάρια που κάνουν βόλτα στα δροσερό χώμα.

Το ουράνιο τόξο ήταν ότι έπρεπε για να παίξουμε και με τα χρώματα.
Αφού το είδαμε σε βιβλία για τον καιρό ονομάσαμε και μετρήσαμε τα χρώματα του και φτιάξαμε ζευγάρια βραχιολιών με τα επτά χρώματα.
Τα παιδιά φόρεσαν τα βραχιόλια και παίξαμε παιχνίδια με τη μουσική- αρχικά πιο απλά του τύπου περπατάμε με τη μουσική και όταν σταματήσει αναζητούμε το ζευγάρι μας και μετά πιο δύσκολες ασκήσεις με ζευγάρια από το βιβλίο "Κύκλοι, γραμμές, ζευγάρια" της Μ. Κυνηγού.

Και μετά φτιάξαμε αυτό το τεράστιο ουράνιο τόξο βασισμένο σε μια ιδέα από το ίντερνετ.
Πρώτα το σχεδιάσαμε και με βάση το βιβλίο το βάψαμε με τέμπερες.

Σε επόμενη φάση δώσαμε στα παιδιά διάφορα υλικά (χαρτάκια διαφόρων ειδών, μαλλιά πλεξίματος, καπάκια, χρωματιστά ζυμαρικά, πλαστικές ψηφίδες, καλαμάκια, ζελατίνες, τούλια και ό,τι άλλο χρωματιστό κι ενδιαφέρον βρήκαμε.
Βάλαμε και 2-3 βαζάκια με ατλακόλ κι αφήσαμε τα παιδιά να ανακαλύψουν τα υλικά και να τα κολλάνε στο αντίστοιχο χρώμα του ουράνιου τόξου.

Καλαμπόκια και ποπ κορν

Όλα ξεκίνησαν από μία ερώτηση.
Στο τραπέζι με τους θησαυρούς της φύσης είχαμε κάποιες μέρες μερικά καλαμπόκια ξερά από σπιτικό κήπο. Ένα πρωί, την ώρα ακόμα της υποδοχής των παιδιών κι ενώ κάποιοι περιεργάζονταν τους θησαυρούς, ο Λευτέρης ρώτησε:
- Αυτά τα καλαμπόκια τρώγονται;
Και τι χαρές μεγάλες όταν συνειδητοποίησαν όλοι ότι αυτά ακριβώς τα ξερά καλαμπόκια είναι αυτά που μας δίνουν τα ποπ κορν.

Η απόφαση ήταν άμεση και ομόφωνη- θα φτιάχναμε ποπ κορν.

Πρώτα, λοιπόν, τα καθαρίσαμε -και τι ωραία άσκηση για τη λεπτή κινητικότητα....
Ήταν μια διαδικασία που ήθελε τα "κόλπα" της και τα παιδιά δοκίμασαν διάφορες τεχνικές έχοντας άριστη συνεργασία και εποικοδομητικό διάλογο.

Ξεκίνησαν προσπαθώντας να τα βγάλουν ένα ένα, αλλά κάποια ήταν αρκετά σκληρά και ιδιαίτερα τα μικρά.

Ξεκινώντας από τα έξω η δουλειά ήταν ευκολότερη.
Ώσπου, η ανακάλυψη: πιάνοντας τα μέσα στη χούφτα και στρίβοντας τα χέρια ξεκόλλαγαν πολλά!!! Κρακ κρακ κρακ έπεφταν τα σποράκια στα πιάτα, γεμίζοντας τους όλους χαμόγελα.

Μερικοί δοκίμασαν το κόλπο και ενθουσιάστηκαν, ενώ άλλους δεν τους βόλεψε τελικά. Άσε ένα- ένα καλύτερα....

Άλλοι δοκίμασαν όλες τις μεθόδους, δοκιμάζοντας τι πετυχαίνει κάθε φορά καλύτερα.
Σιγά σιγά τους μαζέψαμε τους καρπούς.

• Οι ανάγλυφες κυψελωτές τρυπούλες που άφησαν τα σποράκια βγαίνοντας από το καλαμπόκι δεν έμειναν απαρατήρητες. 

Και δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να βάλουμε λίγη κίτρινη μπογιά και να πειραματιστούμε με τα αποτυπώματα που άφηναν στο χαρτί.

Οι φθινοπωρινοί "θησαυροί" του κήπου- Η αρχή ενός project κηπουρικής

Ξεκίνησε, λοιπόν, η νέα σχολική χρονιά και στην ομάδα μας υπάρχει μεγάλη οικειότητα καθώς σχεδόν όλοι είμαστε μαζί από πέρυσι και όρεξη για καινούργιες εμπειρίες.
 Έχουμε, επίσης, την τύχη να βρισκόμαστε στο χώρο που έχει την πιο άμεση επαφή με τον κήπο μας, που εννοείται όλοι λατρεύουμε.

Κι έτσι όπως το ένα φέρνει το άλλο όταν είσαι με παιδιά, στήσαμε μπροστά στη τζαμαρία αυτό το τραπέζι με τους φθινοπωρινούς "θησαυρούς" του κήπου μας -και κάποιους άλλους που φέραμε-, που κατέληξε να έχει μέχρι στιγμής:

• πέτρες, 
• ξυλάκια, 
• μικρές ρίζες, 
• ήλιους λουλούδια που είχε φυτέψει με τα παιδιά πέρσι η κ. Ελένη, 
• μια επίσης περσινή ξερή φασολιά που ξεριζώσαμε και έχει όλα τα μέρη ενός φυτού (ρίζα, βλαστό ακόμα και ξεραμένα φασόλια με τα στρογγυλά φασολάκια τους),
• κάστανα,
• καρύδια,
• κουκουνάρια και κυπαρισσόμηλα,
• ρόδια,
• πομ- πον στα χρώματα του φθινοπώρου,
• στάχυα,
• κάτι αγριόχορτα που μοιάζουν με στάχυα και κολλάνε στα ρούχα και στις κάλτσες πολύ και τσιμπάνε, που εμείς τα ονομάσαμε "τσιμπιτούδια",
• χόρτο συσκευασίας σε φυσικό χρώμα και αποξηραμένα λουλουδάκια,
• ένα λουλούδι που έκοψε ο Γιώργος από ένα κήπο καθώς ερχόταν,
• σπόρους για φύτεμα,
• καλαμπόκια ξερά.

Να αναφέρω και μερικά παιχνίδια- δραστηριότητες που προέκυψαν;

Ζωγραφική με χρωματιστά παγάκια

Υλικά: παγοθήκες, νερό, τέμπερα, ξυλάκια, χαρτί του μέτρου

Η δραστηριότητα αυτή ήταν πολύ ελεύθερη και διασκεδαστική για τα παιδια, μας έδωσε όμως την ευκαιρία να κάνουμε πολλές και ποικίλες παρατηρήσεις σε σχέση με το πως μπορούμε να χρωματίσουμε το νερό, την πήξη και την τήξη, το χειμώνα, τί μας ζεσταίνει και τί μας παγώνει κλπ

Κυρίως όμως ήταν μια πλούσια αισθητηριακή εμπειρία. Τα παιδιά χρησιμοποίησαν τον πάγο με διαφορετικούς τρόπους. Αλλά και τα παγάκια ήταν διαφορετικά καθώς περνούσε η ώρα.