Μάσκα Spiderman ή άσκηση προγραφής;

Και τα δύο!!!...
Κι έτσι όποιος ήθελε να φτιάξει μάσκα Spiderman έβαψε με κόκκινη τέμπερα ένα χάρτινο πιάτο και μετά σχεδίασε πάνω με ανεξίτηλο μαρκαδόρο τον ιστό της αράχνης...

Η γωνιά των αισθήσεων, των πειραματισμών και των ανακαλύψεων έγινε Χριστουγεννιάτικη

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και η γωνιά των πειραματισμών έπρεπε να βάλει κι αυτή τα γιορτινά της.

Βάλαμε, λοιπόν, χοντρό αλάτι ως κύριο υλικό στο οποίο προσθέσαμε διάφορα καλούδια:

• ξηρούς καρπούς σε φυσικό χρώμα ή βαμμένους ασημένιους και χρυσούς, 
• διάφορα μικρά στολιδάκια, 
• ζυμαρικά βαμμένα ασημένια ή χρυσά, κάποια καπάκια (κυρίως κάτι χρυσά), 
• γυαλιστερά πομ-πον, 
• μπάλες από βαμβάκι,
• διάφορες φιγούρες κομμένες με κόφτη (αγγελάκια, δέντρο, τάρανδος, κα), 
• κουδουνάκια,
• αποξηραμένες φέτες πορτοκαλιού, 
• ξύλα κανέλας, 
• γαρίφαλα και συσκευασίες βανίλιας για το χριστουγεννιάτικο άρωμα 
• ό,τι τέλος πάντων γυαλίζει ή Χριστούγεννα θυμίζει...

Επίσης, υπήρχαν διαθέσιμα διάφορα δοχεία πιάτα και ποτήρια, κουταλάκια, μικρά κουτιά και σπιρτόκουτα, καλαμάκια, χωνιά κλπ.

Η ανταπόκριση ήταν φυσικά τεράααστια.
Και το παιχνίδι είχε καθώς περνούσαν οι ημέρες διαφορετικές προεκτάσεις.


Αρχικά είχε περισσότερο το χαρακτήρα της ανακάλυψης.
-Α εγώ βρήκα ένα...





Τα παιδιά χρησιμοποίησαν πολύ τα δοχεία γεμίζοντας και αδειάζοντας τα, κρύβοντας κάποιο "θησαυρό" και σκεπάζοντάς τον με αλάτι, έφτιαχναν δωράκια ή εκπλήξεις βάζοντας διάφορα πραγματάκια στα κουτιά.                                                                              

Έφτιαξαν "μυστικά" μέσα στα σπιρτόκουτα.












Συγκέντρωσαν τα ίδια πραγματάκια κι έκαναν ο καθένας τη δική του "συλλογή" κλπ. κλπ.

Σχέδια ή μήπως γλυπτά με καπάκια

Όπως πολλοί από εσάς, συλλέγουμε πλαστικά καπάκια από μπουκάλια και άλλες συσκευασίες που χρησιμοποιούμε ποικιλοτρόπως.

Σε αυτή τη δραστηριότητα τα παιδιά είχαν στη διάθεσή τους ένα χρωματιστό χαρτί και ... πολλά καπάκια για να εκφραστούν ελεύθερα.

Τα έβαλαν με τυχαίο τρόπο ή με σύστημα, είχαν ποικιλία ή διάλεγαν συγκεκριμένα μεγέθη ή χρώματα, περιέγραψαν τις κατασκευές τους δίνοντας τους όνομα ή έφτιαξαν μια ιστορία.

Με αυτά τα απλά υλικά τα παιδιά ασχολήθηκαν για πολύ ώρα, δείχνοντας μεγάλη συγκέντρωση και επιμέλεια, έκαναν διάφορες δοκιμές, συγκρίσεις, παρατηρήσεις, συζήτησαν και συνεργάστηκαν.

Εικόνα 1

Εικόνα 2

Το ουράνιο τόξο και τα χρώματα

Αυτό είναι το τελικό προϊόν του παιχνιδιού μας με τα χρώματα και το ουράνιο τόξο.

Αρχικά είχαμε συζητήσει,
τραγουδήσει: η βροχή τικι- τικι στάζει, βρέχει βρέχει και χιονίζει, κλπ και
δραματοποιήσει: πώς μαζεύονται τα σύννεφα, ψιχαλίζει και βρέχει δυνατά, τρέχουμε με την ομπρέλα, αλλά παρόλα αυτά γινόμαστε μούσκεμα και αλλάζουμε τα ρούχα μας κλπ. τη βροχή
και καταλήξαμε στο ουράνιο τόξο που βγαίνει μετά τη βροχή μαζί με τα σαλιγκάρια που κάνουν βόλτα στα δροσερό χώμα.

Το ουράνιο τόξο ήταν ότι έπρεπε για να παίξουμε και με τα χρώματα.
Αφού το είδαμε σε βιβλία για τον καιρό ονομάσαμε και μετρήσαμε τα χρώματα του και φτιάξαμε ζευγάρια βραχιολιών με τα επτά χρώματα.
Τα παιδιά φόρεσαν τα βραχιόλια και παίξαμε παιχνίδια με τη μουσική- αρχικά πιο απλά του τύπου περπατάμε με τη μουσική και όταν σταματήσει αναζητούμε το ζευγάρι μας και μετά πιο δύσκολες ασκήσεις με ζευγάρια από το βιβλίο "Κύκλοι, γραμμές, ζευγάρια" της Μ. Κυνηγού.

Και μετά φτιάξαμε αυτό το τεράστιο ουράνιο τόξο βασισμένο σε μια ιδέα από το ίντερνετ.
Πρώτα το σχεδιάσαμε και με βάση το βιβλίο το βάψαμε με τέμπερες.

Σε επόμενη φάση δώσαμε στα παιδιά διάφορα υλικά (χαρτάκια διαφόρων ειδών, μαλλιά πλεξίματος, καπάκια, χρωματιστά ζυμαρικά, πλαστικές ψηφίδες, καλαμάκια, ζελατίνες, τούλια και ό,τι άλλο χρωματιστό κι ενδιαφέρον βρήκαμε.
Βάλαμε και 2-3 βαζάκια με ατλακόλ κι αφήσαμε τα παιδιά να ανακαλύψουν τα υλικά και να τα κολλάνε στο αντίστοιχο χρώμα του ουράνιου τόξου.

Καλαμπόκια και ποπ κορν

Όλα ξεκίνησαν από μία ερώτηση.
Στο τραπέζι με τους θησαυρούς της φύσης είχαμε κάποιες μέρες μερικά καλαμπόκια ξερά από σπιτικό κήπο. Ένα πρωί, την ώρα ακόμα της υποδοχής των παιδιών κι ενώ κάποιοι περιεργάζονταν τους θησαυρούς, ο Λευτέρης ρώτησε:
- Αυτά τα καλαμπόκια τρώγονται;
Και τι χαρές μεγάλες όταν συνειδητοποίησαν όλοι ότι αυτά ακριβώς τα ξερά καλαμπόκια είναι αυτά που μας δίνουν τα ποπ κορν.

Η απόφαση ήταν άμεση και ομόφωνη- θα φτιάχναμε ποπ κορν.

Πρώτα, λοιπόν, τα καθαρίσαμε -και τι ωραία άσκηση για τη λεπτή κινητικότητα....
Ήταν μια διαδικασία που ήθελε τα "κόλπα" της και τα παιδιά δοκίμασαν διάφορες τεχνικές έχοντας άριστη συνεργασία και εποικοδομητικό διάλογο.

Ξεκίνησαν προσπαθώντας να τα βγάλουν ένα ένα, αλλά κάποια ήταν αρκετά σκληρά και ιδιαίτερα τα μικρά.

Ξεκινώντας από τα έξω η δουλειά ήταν ευκολότερη.
Ώσπου, η ανακάλυψη: πιάνοντας τα μέσα στη χούφτα και στρίβοντας τα χέρια ξεκόλλαγαν πολλά!!! Κρακ κρακ κρακ έπεφταν τα σποράκια στα πιάτα, γεμίζοντας τους όλους χαμόγελα.

Μερικοί δοκίμασαν το κόλπο και ενθουσιάστηκαν, ενώ άλλους δεν τους βόλεψε τελικά. Άσε ένα- ένα καλύτερα....

Άλλοι δοκίμασαν όλες τις μεθόδους, δοκιμάζοντας τι πετυχαίνει κάθε φορά καλύτερα.
Σιγά σιγά τους μαζέψαμε τους καρπούς.

• Οι ανάγλυφες κυψελωτές τρυπούλες που άφησαν τα σποράκια βγαίνοντας από το καλαμπόκι δεν έμειναν απαρατήρητες. 

Και δεν μπορέσαμε να αντισταθούμε στον πειρασμό να βάλουμε λίγη κίτρινη μπογιά και να πειραματιστούμε με τα αποτυπώματα που άφηναν στο χαρτί.